دستور موقت

دستور موقت


دستور موقت یا دادرسی فوری دستوری است که دادگاه جهت انجام عمل یا منع از امری صادر میکند. دستور موقت یکی از نهاد های حفاظتی و تامین کننده به شمار می آید و اساسا تاثیری در رسیدگی ماهوی ندارد. مهمترین شرط صدور دادرسی فوری ، اثبات فوریت موضوع است که تشخیص این امر با دادگاه است. برای صدور دستور موقت ، اثبات فوریت موضوع شرط است برخلاف تامین خواسته که فوری بودن موضوع، ملاک نیست و این وظیفه متقاضی هست که دلیلی ارائه کند تا باعث اقناع دادگاه نسبت به فوریت امر شود. فرد متقاضی می تواند در حین جلسات دادرسی و یا قبل از شروع رسیدگی از دادگاه درخواست صدور دستور موقت کند اگرچه طبق قانون درخواست دستور موقت می تواند به صورت کتبی یا شفاهی صورت گیرد در رویه قضایی عملا با تقدیم درخواست به صورت کتبی ممکن است.